Nauka języka czeskiego to nie tylko nauka podstawowych wyrażeń i zwrotów używanych w tym języku. To także nauka o historii Czech. O historii, która powiązana była nie tylko z krajem Słowaków (chodzi tu oczywiście o połączone państwa czeskie i słowackie tworzące wspólnie Czechosłowację), lecz która przed dłuższy czas wiązała się również z historią państwa polskiego. Ponieważ zarówno język polski jak i język czeski wywodzą się z tych samych języków słowiańskich, nikogo nie dziwi fakt, iż są one do siebie bardzo podobne. Na różnego rodzaju podobieństwa nie bez wpływu pozostał fakt, iż oba państwa graniczą ze sobą, stąd też pewnego rodzaju wymieszanie się tych dwóch języków, zwłaszcza na terenach przygranicznych. Zarówno historia jak i bliskie sąsiedztwo stały się przyczyną chociażby wielu zapożyczeń językowych z języka czeskiego na polski i odwrotnie. W przypadku naszego języka, znajduje się w nim bardzo wiele zwrotów, szczególnie tych o charakterze religijnych, które już w Średniowieczu zostały zapożyczone z języka czeskiego i funkcjonują w naszej mowie do dnia dzisiejszego. Poznając zatem język i historię państwa czeskiego, poszerzamy również wiedzę o przeszłości naszego kraju.
Czeskie skarbki:
- udìlat chybu
- utahat (pracÃ)
- vìnec
- správce
- nièit
- emociovaskulárnÃ
- systémový protokol
- stÃnìné vinutÃ
- ozdobit mozaikou
- schéma zapojenà (t
- jistìže
- pod kostÃ
- být autorem èeho
- pohøebné
- utloukl (palicÃ)
- závislý na spinu
- otrávit plynem
- protivná ženská
- tìžké penÃze
- založený (7. p.)
- urozenà páni
- kakemono
- asociativnà seznam
- zkouška lomem
- Potter (jméno)
- spektrálnà èára
- využità faktorù
- zkrácené katalogiz
- zde
- vyplnit (pøánÃ)
- rabÃnský
- hodnocenÃ
- porovnávaè impulzÃ
- ètyømÃstný
- protipožárnà pruh
- lednièka (hovor., h
- oplývajÃcÃ
- zablešený
- hebký (jako hedváb
- rezignovaný
- úètovaný za pauš
- ze kterých všichni
- rámec
- parnà radiátor
- snìdli všechno, co
- pøistavit
- hrubé plátno
- skulina
- smìr (vìtru, proud
- vyzvonit