Nauka języka czeskiego to nie tylko nauka podstawowych wyrażeń i zwrotów używanych w tym języku. To także nauka o historii Czech. O historii, która powiązana była nie tylko z krajem Słowaków (chodzi tu oczywiście o połączone państwa czeskie i słowackie tworzące wspólnie Czechosłowację), lecz która przed dłuższy czas wiązała się również z historią państwa polskiego. Ponieważ zarówno język polski jak i język czeski wywodzą się z tych samych języków słowiańskich, nikogo nie dziwi fakt, iż są one do siebie bardzo podobne. Na różnego rodzaju podobieństwa nie bez wpływu pozostał fakt, iż oba państwa graniczą ze sobą, stąd też pewnego rodzaju wymieszanie się tych dwóch języków, zwłaszcza na terenach przygranicznych. Zarówno historia jak i bliskie sąsiedztwo stały się przyczyną chociażby wielu zapożyczeń językowych z języka czeskiego na polski i odwrotnie. W przypadku naszego języka, znajduje się w nim bardzo wiele zwrotów, szczególnie tych o charakterze religijnych, które już w Średniowieczu zostały zapożyczone z języka czeskiego i funkcjonują w naszej mowie do dnia dzisiejszego. Poznając zatem język i historię państwa czeskiego, poszerzamy również wiedzę o przeszłości naszego kraju.
Czeskie skarbki:
- zkrátil
- štìpovat
- pøístup
- Yardley (angl. jmén
- rozvlákòovaè
- hláška
- teprve (až)
- vodní plachta
- styk s pøesahem
- konkurzní vìøitel
- od (èasové východ
- ruèní dìrovaè
- houby (plísòovité
- dát vypracovat (tì
- únik toxické chemi
- Allen (jméno)
- speciální aplikace
- skandalizování
- vzdát (se èeho)
- kolik je hodin (?)
- èetaø (zkr.)
- urèit místo (poloh
- hra (zpùsob hry)
- rozviklat
- jako varování
- výskok
- sudý poèet zubù
- tvárnicová izolace
- molitan
- Nový Jižní Wales
- bez podkov
- pøichu?ovaè
- potlouct
- neclonìný
- kde jsou (oni)
- prorùst
- zahltit
- vnést
- tvarové vidìní
- pìvkynì
- strojový referát
- norma
- druhoøadost
- leè by (ledaže by)
- vybíjená
- pomocný kotel
- umýt šamponem
- samovazaè
- polyoxymetylen
- zkáza